چرندیات پست مدرن
اسفند هم بهار است هم زمستان. اسفند نه بهار است نه زمستان. اسفند پایان است و سرآغاز. اسفند را می شود آموخت، که آموختنی ست و عبرت آموز. از این رو که “هست و نیست” است و “بود و نبود”.
از این رو که مطلق نیست. شبیه من و توست. ترکیب اضداد است. اسفند انگار که خودِ من و توست. اسفند، ماهِ غریب، ماه عجیبی ست! پس آماده ی پایان و آغازی دیگر باش!
همراوی پیش از آمدِ سال نو، آمدِ ماه اسفند و پس از آن فرودین ماه زمین را به همگان، خاصه ایرانیان پاک نژاد خجسته باد می گوید. بادا سرزمینی به پاکی برف، به سبزی درخت و به طلایی برگ، که شایسته ی هر آن چه بهترین هاست.
همراوی واپسین شماره در سال هشتادوهشت را با گرامی داشت یاد بزرگان ادبیات ایران، هوشنگ گلشیری، سیاوش کسرایی، سیروس طاهباز و تازه رفته دنیای داستان اسماعیل فصیح به نویسنده ی خوب و جوان سرزمین داستان ایران، حسین مرتضائیان آبکنار، تقدیم می کند. بادا حضور همیشگی موفقش در می دان داستان سرزمینمان.
نوروزتان خجسته!
همراوی- اسفند ۸۸
سلام استاد. من هم پیشا پیش حلول سال جدید را به شما ودوستان عزیز تبریک عرض میکنم وارزو میکنم سال ی سرشار از مهربانی یکرنگی خالی از جنگ وخشونت وکینه ونفاق در روبرو داشته باشید.امیدوارم که سالی سبز خرم برای همه ی ایرانیان ازاده .وجهانیان ازاده باشد.
سلام خدمت دوست، سردبیر و استاد عزیزم (خانم سیاحیان)
مطالب را مثل همیشه با عشق دنبال می کنم و درود می فرستم بر پشتکار ستودنیتان
پیشنهاد میکنم موازی با تقدیر نویس پوشه ی جدیدی اضافه کنید به اسم “تخریب نویس”
خداییش چه مطالبی، در باره چه کسایی میشه نوشتا، فکرشم لذت بخشه…
مرسی.
هرچه بنویسم دست خط زشتی است که زیبایی کلام شما را بر هم می زند پس چه خوب است که خاموش باشم ….سال نو را به شما تبریک می گویم.