تقدیر نویس
کوتاه از زندگی و آثار حسین مرتضائیان آبکنار:
نخستین بار با منتشر شدن تک داستان “کنسرت تارهای ممنوعه” در شماره ی نخست مجله ی زنده رود بود که نامش به عنوان نویسنده ای جدی در عرصه ی داستان فارسی بر سر زبان ها افتاد.
او متولد پنجم اسفند ۱۳۴۵ در تهران است. در رشته ی هنرهای نمایشی، گرایش طراحی صحنه، تحصیل کرده و پس از اتمام آن، به فیلمنامه نویسی روی آورده. وی بین سالهای ۱۳۶۵ تا ۶۷ به خدمت سربازی رفته که این امر، بر فضای داستان هایش تاثیر به سزایی گذاشته است. در سال ۱۳۶۹ در کارگاه های داستان نویسی هوشنگ گلشیری شرکت می کند و در سال های ۷۷ تا ۷۹ مدیر داخلی ماهنامه ی کارنامه می شود. وی هم اکنون مشغول تدریس داستان نویسی به صورت آزاد است. مهمترین اثرش داستان بلند “عقرب روی پله های راه آهن اندیمشک یا از این قطار خون می چکه قربان” است که موفق شده تا کنون دو جایزه ی ادبی به دست آورد: جایزه بهترین رمان در دوره هفتم جایزه هوشنگ گلشیری سال ۱۳۸۶ و بهترین رمان هشتمین دوره جایزه مهرگان ادب سال ۱۳۸۶/
این داستان روایتی خلاقانه و نوین از جنگ است و بیش از آنکه به پرداخت و تحلیل شخصیت بپردازد، لحظات کابوس واری از جنگ و حواشی نادیده اش را به نمایش می گذارد. از دیگر آثار این نویسنده می توان به مجموعه داستان “کنسرت تارهای ممنوعه”، نشر آگه ۱۳۷۸ و “عطر فرانسوی”، نشر قصه، ۱۳۸۲ اشاره کرد.
گفتگویی با وی را اینجا بخوانید.
یک نظر بگذارید